Sebastian Cabot był synem słynnego badacza Johna Cabota i razem ze swoim ojcem uczestniczył w jego pierwszej wyprawie do Ameryki Północnej w 1497 roku. W roku 1518 król Hiszpanii Karol V mianował go głównym nawigatorem hiszpańskiej marynarki wojennej. Sebastian dwukrotnie otrzymał propozycję prowadzenia ekspedycji do Nowej Fundlandii, jednak w obu wypadkach plany te nie powiodły się. Dopiero w roku 15254 wyznaczono go na dowódcę hiszpańskiej wyprawy do Azji drogą na zachód. Cabot postawił żagle w kwietniu 1525 roku, a w styczniu znalazł się w La Plata - u ujścia rzeki Parana, stanowiącej granicę między dzisiejszym Urugwajem a Argentyną. Zaprzyjaźnił się z tamtejszymi Indianami Guarani, którzy podarowali mu rozmaite ornamenty ze srebra. Dlatego rzekę, nad którą mieszkali Cabot nazwał Rio de la Plata - Srebrna Rzeka (hiszp.: plata = srebro, rio=rzeka)Tutaj także spotkał kilku hiszpańskich osadników. Był tak poruszony ich opowieściami o bogactwach, które kryły się nad tą rzeką i w jej okolicach, że postanowił zaniechać dalszej drogi do Azji i pozostać na miejscu.

Przebywał tam przez trzy lata, bez powodzenia poszukując bogactw. Po powrocie do Hiszpanii został na kolejne trzy lata osadzony w więzieniu za niewykonanie rozkazu. Później przeniósł się do Anglii i wrócił do rzemiosła kartografa. Przez ostatnich sześć lat życia Sebastian Cabot pełnił funkcję prezesa stowarzyszenia Merchant Adventurers - najsłynniejszej firmy handlowej w Anglii oraz zorganizował trzy ekspedycje, których celem było znalezienie drogi do Azji wokół północnej Europy.