Początki Kalwinizmu

Reformacja z Niemiec przeniosła się do wielu pobliskich państw, w tym także do Szwajcarii, gdzie najbardziej odznaczył się reformator religijny, Jan Kalwin. W 1536 roku w szwajcarskim mieście Bazylea opublikował on dzieło "O wychowaniu chrześcijańskim", które zawierało podstawowe zasady nowego wyznania. Kalwinizm nazywany jest wyznaniem ewangelicko-reformowanym. Powstało wiele jego odłamów: węgierskie (w 1559 roku), francuskie (w 1559 roku), szkockie (w 1560 roku), belgijskie (w 1561 roku), Drugie wyznanie helweckie (w 1566 roku), różniące się miedzy sobą szczegółami w dogmatach. We Francji wyznawców kalwinizmu nazywano hugenotami. W Szkocji i Anglii - prezbiterianami.

Zasady wiary

» Podstawą kalwinizmu jest nauka o predestynacji - przeznaczenie, przekonanie, ze los człowieka jest z góry wyznaczony przez Boga i niezależny od ludzi.
» Uznanie zwierzchnictwa władzy świeckiej nad kościelną.
» Wierni sami wybierają biskupów.
» Ascetyzm - prostota, powściągliwość, oszczędność.
» Człowiek jest narzędziem w rękach Boga.
» Bogactwo będące wynikiem pracy jest darem od Boga.
» Zakaz zabaw, flirtów, tańców, uprawiania gier hazardowych.
» Wiernym nie wolno było nosić kolorowych, jaskrawych strojów.
» Wierni nie mogli nawet głośno mówić i wykonywać gwałtownych gestów.
» Pracowitość oraz życie według surowych zasad moralnych to główne obowiązki każdego człowieka.
» Jedynym świętem była niedziela.
» Łaskę Boga zyskuje się poprzez modlitwę i pokutę.
» Wierni przyjmowali cztery razy do roku komunię.
» Odrzucił większość sakramentów, pozostawiając tylko chrzest i komunię.
» Zaprzestał kultu świętych.
» Nakazano usunąć ze świątyń wszystkie elementy zdobnicze, zdaniem wyznawców kalwinizmu, niepotrzebnych, były to: obrazy, rzeźny i krzyże.
» Odrzuca celibat księży.
» Znosi zakony.
» Pismo Św. Interpretowane tylko przez Kalwina, wierni musieli podporządkować się temu tłumaczeniu.
» Kościół stanowił ogół gmin religijnych o dużej autonomii, a na jego czele stali konsystorzy.