Data: 14-24.01.1943
Uczestnicy: Franklin Delano Roosevelt, prezydent USA i Winston Churchill, premier Wielkiej Brytanii oraz przedstawiciele sztabów armii obu krajów

Na początku konferencji uzgodniono, że lądowanie aliantów we Włoszech i na Półwyspie Apenińskim musi zostać przeprowadzone latem 1943 roku, tuż po rozgromieniu sił państw Osi w Afryce północnej. Co do tej kwestii pewne obiekcje miał z początku Churchill, który zamierzał rozpocząć inwazję aliancką od wyzwolenia krajów Półwyspu Bałkańskiego, gdyż jak słusznie mniemał wyswobodzeni będą przechodzić na stronę sił sojuszniczych. Roosevelt jednak nie zamierzał tworzyć amerykańskiej strefy wpływów, wobec czego inwazja na Sycylię została uznana za ważniejszą. Jednocześnie zatwierdzono, że dowódcą sił alianckich w Afryce zostaje generał Dwight D. Eisenhower, a na jego zastępcę wybrano generała Harolda R. Alexandra.

Dnia 22 stycznia do Casablanki przybyli również generał Charles de Gaulle i generał Henri Giraud. Zaczęło się omawianie kwestii francuskiej. De Gaulle przyznał, że na czele jednolitej administracji francuskiej powinien obok niego stanąć ulubieniec Roosevelta Henri Giraud. Na razie powierzono im francuskie posiadłości w Afryce.

Pod koniec konferencji ustalono, że wojna z państwami Osi będzie prowadzona az do uzyskania ich "bezwarunkowej kapitulacji". Alianci za wszelką cenę pragnęli zupełnej klęski Włoch, Japonii i przede wszystkim Niemiec.