Marco Polo pochodził z rodziny podróżników. Jego ojciec Niccolo i stryj Matteo byli weneckimi kupcami i w latach sześćdziesiątych XIII wieku podróżowali do Cathay (w Chinach) w celach handlowych. W roku 1271 udali się tam na jeszcze jedna wyprawę, zabierając młodego Marco ze sobą.

Przybyli na dwór Kublaj Chana - mongolskiego władcy Cathay. Pozostali tam przez 24 lata i jako kupcy zgromadzili ogromne fortuny. Marco zdobył zaufanie chana, który wysyłał go z wieloma misjami do Indii, Birmy (obecnie noszącej oficjalną nazwę Myanma), na Cejlon (Sri Lanka) i do Azji południowo-wschodniej.

Marco Polo wrócił do Wenecji w 1295 roku, lecz podczas bitwy między Wenecją a Genuą został ujęty przez Genueńczyków. Przebywając w więzieniu, sporządził szczegółowy opis swoich podróży na Wschód. Wenecjanie byli zdumieni jego opowieściami o pałacu Kublaj Chana. Budowla była tak ogromna, ze przy stole do posiłku mogło tam zasiąść 6000 ludzi. Podróże Marco Polo wzbudziły zainteresowanie badaniami i handlem wśród społeczności weneckiej, a Wenecja umocniła swą pozycję ośrodka handlu światowego.

Dzięki książce Marco Polo zaskoczeni Europejczycy poznali zaawansowanie cywilizacji chińskiej. Podczas gdy w Europie podstawą rozliczeń handlowych było złoto i srebro, w Chinach funkcjonował już pieniądz papierowy. W Chinach istniał również dobrze zorganizowany system pocztowy, natomiast w Europie nie można było mieć pewności, czy wysłany list dotrze do celu.