Dane personalne

Mieszko Lambert, zwany Gnuśnym, urodził się w 990 roku. Był synem Bolesława Chrobrego i Emnildy. Jego żoną była Rycheza (Ryksa), księżniczka niemiecka. Oficjalnie posiadał tylko jednego syna, Kazimierza Odnowiciela i dwie córki, ale podejrzewa się miał także drugiego syna, Bolesława Zapomnianego, na dodatek pierworodnego, który z racji swoich haniebnych uczynków zastał wykluczony z możliwości wstąpienia na tron Polski. Jednakże wieść ta jest jedynie hipotezą. Na króla Polski koronował się 25 grudnia 1025 roku. Zmarł w 1034 roku. Jego zwłoki spoczywają w katedrze gnieźnieńskiej.

Mieszko II na tronie Polski

Jeszcze za życia Bolesława Chrobry na następcę wyznaczył swojego syna, Mieszka. Nowy władca prowadził zbliżoną politykę zagraniczną do tej, którą prowadził jego ojciec. Pragnął, aby niezależność od Rzeszy, o którą tak walczył Chrobry, przetrwała. Dwukrotnie najechał zbrojnie na Saksonię oraz utrzymał zdobyte przez swojego poprzednika ziemie. Często przedstawiany jest jako władca słaby, nieudolny. Możliwie jednak, że jego niezbyt szczęśliwe panowanie w Polsce spowodowane było konfliktami wewnętrznymi.

Wojny braci o tron Polski

Początkowe sukcesy na arenie międzynarodowej zostały przerwane przez narastające problemy wewnętrzne. Ich przyczyną byli bracia Mieszka II: Otton i Bezprym. Głownie dlatego, że Bolesław Chrobry nie przekazał władzy w państwie najstarszemu synowi, jak to się miało w zwyczaju, ale najukochańszemu i zarazem najmłodszemu. Pozbawieni praw do trony bracia udali się do innych krajów po pomoc. Bezprym, najbardziej poszkodowany, bo najstarszy, udał się na Ruś, a młodszy od niego Otton - do Rzeszy. Oba te państwa zbrojnie najechały na Polskę, zmuszając Mieszka II do ucieczki z kraju. Schronił się na dworze czeskim, gdzie jednak został uwięziony i okaleczony. Z polski uciekł także jego syn, Kazimierz oraz żona, Rycheza. Uciekła ona wraz z dzieckiem do Rzeszy, przekazując insygnia władzy królewskiej ówczesnemu cesarzowi niemieckiemu, Konradowi II za cenę utrzymania do końca życia tytuł królowej. Tymczasem władzę w kraju otrzymał Bezprym. Jego rządy nie trwały jednak zbyt długo, gdyż wkrótce po objęciu tronu został zamordowany. Na wieść o śmierci brata, do kraju powrócił w 1032 roku Mieszko II. Za cenę odzyskania władzy musiał podczas zjazdu w Merseburgu w 1032 roku zrzec się tytułu króla i uznać zwierzchnictwo cesarza, wyrażając zgodę na wydzielenie swoim braciom samodzielnych dzielnic. W tym okresie od Polski odłączono zdobyte przez Chrobrego Gdy Czerwieńskie na rzecz Rusi oraz Milsko i Łużyce na rzecz cesarza Rzeszy. Mieszko II jednak nie zamierzał rezygnować z walki o całkowitą władzę w kraju. Po śmierci swojego drugiego brata, Ottona, i usunięcie kuzyna Dytrycha, ubiegającego się o prawa do ziem polskich, zjednoczył państwo. Po jego śmierci królestwo znowu uległo ponownemu rozpadowi.